Kalmte
Kalmte, wat een mooie eigenschap is dat. Stabiel, betrouwbaar en benaderbaar. Om mij heen zie ik veel gejaagdheid, onvrede en onbereikbaarheid. Zelf ben ik meer een eeuwige twijfelaar dan dat leef vanuit een kalme zelfverzekerdheid.
Het leven kan af en toe de nodige uitdagingen opwerpen. Zelf kwam ik aardig in de emotionele verdrukking dit najaar. Verschillende mensen op wie ik dacht te kunnen rekenen, gaven bij benadering niet thuis. Verklaringen zijn snel gegeven en ik snapte alle redenen wel. Maar ik voelde me ook alleen en in de steek gelaten.
Samen met mijn man keek ik naar de serie Tygo in de Flakka. Een heftige documentaire over de impact van drugs. Ik zag hierin veel mensen die zich diep eenzaam voelen. Vaak binnen een armoedige sociale context, geen werk en geen uitzicht op een zinvol bestaan. Zodat hun toevlucht steeds weer de snelle, maar destructieve kick van drugs wordt.
Een van de jongens wist af te kicken en sprak tijdens een bijeenkomst van ex-verslaafden een eenvoudige gebed van Franciscus van Assisi uit:
God, schenk mij de kalmte om te aanvaarden
wat ik niet kan veranderen,
moed om te veranderen wat ik kan veranderen,
en wijsheid om tussen deze twee onderscheid te maken.
Om één dag tegelijkertijd te leven.
Om van één moment tegelijkertijd te genieten.
Om moeilijke tijden te accepteren als het pad naar de vrede.
Het raakte me. Ik denk dat we hier een wijze les uit mogen leren. We hoeven niet alle problemen om ons heen op onze eigen schouders te laden met alle stress die dit geeft. Maar we mogen juist binnen onze eigen context zoeken naar het goede om te doen.
Ik geloof dat de meest krachtige manier van goed doen zich uit in er voor iemand anders zijn. Een beetje liefde geven. Want je geliefd voelen, zorgt voor vertrouwen, omdat je weet dat je het niet alleen hoeft te doen. En ook voor moed en energie om ergens voor te gaan, want samen sta je sterk.
Gezien worden, helpt mij in het krijgen van een vastberaden kalmte. En in een wereld die schreeuwt, claimt, twijfel zaait en altijd sneller wil, is dat een verademing. Samen met anderen kan ik vol vertrouwen bezig met opbouwen. Om te veranderen wat ik kan veranderen, één dag tegelijkertijd.
