Meer as genoeg

Ik weet nog dat mijn ouders vroeger naar de mannen- en vrouwenvereniging gingen en ik alleen thuis achterbleef. Spontaan kreeg ik het gevoel het er van te moeten nemen. Zo speurde ik alle kasten en planken af naar koek en snoep en keek ik de hele avond tv.

Dat gevoel bevangt me nog steeds wel eens. Er wordt er iets in mij getriggerd dat wil pakken wat ik pakken kan. Een vals gevoel van schaarste dat als ik mijn kans nu niet neem ik straks tekort kom.

Die hebberigheid is een grote tegenstander in mijn verlangen naar een duurzaam leven. Het is oppervlakkig en op mezelf gericht. Het is een angst in mij als mens om onderbedeeld te zijn.

Een prachtig lied van Elvis Blue resoneert al weken in mijn hoofd, hij zingt: “Dis net die een wat bereid is om als op te gee wat kan sê ek het meer as genoeg” Alleen degene die bereid is alles op te geven, kan zeggen: ik heb meer dan genoeg.

Pas door te onthechten van wat je hebt of waarvan je meent dat het je toekomt, kun je echt vrij zeggen: ik heb meer dan genoeg. Dat vereist eerlijk kijken naar je leven en de drang naar het ‘beste’ voor jezelf los te laten. Zodat je uiteindelijk rustig kunt zeggen dat wat je nu hebt goed genoeg is.

Elvis Blue – Meer as genoeg:

Voel die water wat spoel oor my voete
Dan sien ek weer hoe glimlag ‘n kind
‘n Asem kos nie geld nie maar ek weet dit is duur
Veels te veel maak self ‘n ryk man min

Dis die klein goed wat tel in die lewe
Tog hou ons aan jaag na die wind
Hoe werk dit dan so dat jy alles kan hê
Maar dit voel steeds vir jou dis te min

Al sou ek alles weg gee
Al sou die jare my breek
Dis net die een wat bereid is om als op te gee wat kan sê: ek het meer as genoeg
Alleen degene die bereid is alles op te geven, kan zeggen: ik heb meer dan genoeg.